arrowarrow-leftarrow-rightcheckclipboardclosefacebookflickrgluegoogle-plushamburgerinstagramlinkedinarrow-downsoundcloudtwittervimeoyoutube

Museum van het dagelijks leven

Museum van het dagelijks leven

Eerste stappen richting grondige verbouwing van het Huis van Alijn

Het Huis van Alijn zet in de toekomst verder in op interactie met het publiek. Die focus heeft ook ruimtelijke gevolgen. Zo moet het museum toegankelijker worden, zeker ook voor rolstoelgebruikers. Het museumparcours kan logischer en enkele ruimtes kunnen beter worden benut. Stadsontwikkelingsbedrijf sogent en OYO Architects maakten een plan op voor de ruimtelijke reorganisatie. Een uitdagende oefening die een veelbelovend resultaat opleverde.

HET VERHAAL VAN DE SITE

De geschiedenis van de site gaat terug tot in de 14de eeuw en leest als een middeleeuws liefdesdrama. Simon Rijm, een rijke patriciërszoon, vermoordde zijn liefdesrivaal Hendrik Alijn. Om genade te krijgen moest hij een godshuis voor arme vrouwen oprichten en onderhouden. Zo werd het Kinderen Alijns Hospitaal, ook wel Sint-Katharinahospitaal genaamd, gebouwd in 1363. Het bestond aanvankelijk uit slechts acht houten woningen en een kapel. Twee eeuwen later werd het godshuis heropgebouwd in steen en uitgebreid tot achttien woningen rond de binnentuin en tien huurpanden aan de Kraanlei. In de 19de eeuw werd de site in gebruik genomen als beluik voor arbeiders. In 1941 kocht de Stad Gent het gebouw. Twee jaar later werd het beschermd als monument. Sinds 1962 is het pand ingericht als museum met een waardevolle historische volkskundige collectie.

In 2000 veranderde het museum van naam en startte het Huis van Alijn met een nieuwe missie en visie. Meteen werd ook een nieuwe museumpresentatie geopend. Hiervoor werden een aantal minimale bouwtechnische ingrepen gedaan om het gebouw toegankelijker te maken en meer geschikt als tentoonstellingsruimtes.

TOEKOMSTVISIE

Om het museum klaar te stomen voor de toekomst, zijn er drie ingrepen nodig: een verbeterde toegankelijkheid, een beter aansluitend museumparcours en een optimaler ruimtegebruik. Er werd gezocht en gepuzzeld. Na negen scenario’s die door sogent en de architecten werden uitgewerkt, kwam er een uit de bus die aan de verwachtingen van alle betrokken partners (Huis van Alijn, brandweer, toegankelijkheidsambtenaar en monumentenzorg/onroerend erfgoed) voldeed.

Verbeterde toegankelijkheid

Ten eerste zal de toegankelijkheid van het museum op verschillende manieren verbeterd worden. Opvallend is dat het museum een nieuwe hoofdingang krijgt ter hoogte van huis nummer 67 aan de Kraanlei. Deze ingang wordt drempelloos en dus ook rolstoeltoegankelijk. Bezoekers zullen hier meteen het onthaal, de ticketverkoop, de vestiaire, het sanitair en de museumshop vinden. Bezoekers zullen nog steeds de binnentuin kunnen betreden via de poort aan de Kraanlei, waar de huidige ingang zich bevindt. De binnentuin wordt heraangelegd en uitgerust met een rolstoeltoegankelijke zone. 

De nieuwe hoofdingang zal rechtstreeks toegang bieden tot een nieuwe circulatiekern met lift en traphal. Die worden gebouwd op de plaats van de achterbouwsels van huis 65 en huis 67 aan de Kraanlei. Op deze plek zal de toevoeging de minste impact hebben op het beschermd monument. De bovendakse liftkoker zal hier immers niet te zien zijn vanaf de Kraanlei. Via de lift en traphal zullen ook de verdiepingen van de kapel kunnen bereikt worden, wat een grote meerwaarde betekent.

Aansluitend museumparcours

Ten tweede wordt er werk gemaakt van een beter aansluitend museumparcours. Het huidige parcours wordt op verschillende plaatsen onderbroken. Dat is voor bezoekers niet altijd logisch en praktisch. Om dat euvel op te lossen, worden er verschillende ingrepen voorzien. 

Op het gelijkvloers wijkt het museumcafé (dat zich nu in de vleugel aan de Corduwanierstraat bevindt) uit naar de rechtervleugel. Zo ontstaat er een ononderbroken L-vormig geheel voor de tentoonstellingen in de linkervleugel en de vleugel aan de Corduwanierstraat. Naast het museumcafé wordt in de rechtervleugel nog een aparte vergaderruimte voorzien. Op de eerste verdieping wordt een beglaasde passerelle toegevoegd tussen de vleugel aan de Corduwanierstraat en de rechtervleugel. Ook tussen de linker- en rechtervleugel wordt een doorsteek gerealiseerd, net boven het portaal aan de Kraanlei. Op die manier wordt het museum op de eerste verdieping rondom rond verbonden en dus het tentoonstellingsparcours ononderbroken.

Ruimtes optimaliseren

Ten slotte werd gezocht naar een optimaler gebruik van enkele ruimtes. Het poppentheater van Pierke van Alijn verhuist van de zolderverdieping van de vleugel Corduwanierstraat, naar het gelijkvloers van de kapel. Die locatie laat een betere evacuatie toe en is meteen een mooi kader voor de voorstellingen. Op de tweede verdieping van de kapel komt een multifunctionele ruimte. De derde verdieping kan dienst doen als archief.

Op het gelijkvloers van de vleugel aan de Kraanlei worden de Koninklijke Bond der Oost-Vlaamse Volkskundigen, kortweg de KBOV, het kenniscentrum Studio Alijn en voorzieningen voor een leeszaal ondergebracht. Burelen en berging voor het personeel van het Huis van Alijn blijven in de huisnummers 69 en 71 langs de Kraanlei.

STAP VOOR STAP

Dit plan is de ideale vertrekbasis om de reorganisatie van het museum te concretiseren en uit te voeren in een volgende fase. De totale kost voor de renovatie en restauratie van de gebouwen inclusief alle erelonen en de btw wordt geraamd op 10,5 miljoen euro. De kost kan gespreid worden over een aantal jaren en er kunnen hiervoor nog subsidies aangevraagd worden. Weldra wordt er werk gemaakt van een erfgoedbeheersplan, waardoor er in de toekomst een erfgoedpremie van 80% verkregen kan worden voor de restauratiewerken.

Binnentuin Met Zich Op De Kapel 1E Helft 20Ste Eeuw Stadsarchief Gent
Visualisatie Liftkoker
Gevelrij Aan De Kraanlei Ca 1930 1940 Stadsarchief Gent
Visualisatie Passerelle